Her şey, beni ilgilendirdiği kadarıyla,
1927'nin eşi görülmemiş Vermont selleriyle başladı.
Yağmur günlerce bardaktan boşanırca yağdı ve geniş taşkınlar oldu.
Her türlü şey nehirlere sürüklendi
ve insanlar suda garip şeyler gördüklerini bildirdiler.
Taşkın suları çekilirken, bu bulguları yaşlıların
hortlattığı ilkel, yarı unutulmuş efsanelere bağlama eğilimi belirdi.
Arkadaşlarımın çoğu konuya elimden geldiğince ışık tutmam için bana yaklaştı.
Bütün kopyaların kaybolduğunu sanıyordum. Bilinen sonuncusu Amitage'da değil miydi?
-Geçen yılki olayda mahvolduğunu sanıyordum. -Evet, o bilinen son basıImış kopyaydı.
Bu Davenport'un orjinal el yazması. Ve bütün notları!
Orjinal mi?
Bu sayfalarda başka hiçbir yerde olmayan bilgiler var.
Harika bir bulgu.
Ne yapacaksın bununla? Yeni bir kitap mı?
Tabii, eninde sonunda. Ama daha önce bir işim var onunla.
Tuhaf bir "münazara" için notların üzerinden geçiyorum.
Bu radyo programı mı? Yapma Albert.
Dekan Hayes ısrar ediyor.
Selde sürüklenen şu "vücutlar" la ilgili gazetelerdeki
ileri geri yazılardan sonra...
-Karışmamalıydın Albert. -Ben bir folklor araştırmacısıyım, Nate!
Kimse, bütün dünyada kimse, folklorun bu alanıyla benden daha aşina değil.
Ve sence Davenport'un notlarıyla...
Kesinlikle! Yüz yıl önce bile Eli Davenport aynı hikayeleri duyuyordu!
Canavarca varlıklarda oluşan gizli bir ırk
uzak tepelerde bir yerlerde dolaşıyor.
Varlıklarının kanıtı belirli dağların yamaçlarına çıkan veya
kurtların bile girmediği derin
vadilere gidenlerce görülmüş.
Davenport onların kökenini,
Şuna bak... daha önce hiç görülmemiş çizimler!
Kaybolan yerleşimciler, ve yaratıklarla işbirliği yapıp onların gizli üslerini.
Bu... efsanelere aşinayım. Ama münazaraya girmemelisin.
Bir saatten önce orada olmalıyım. NBC'de yayınlanacak.
İptal et.
Kiminle karşı karşıya olduğunu biliyor musun?
Charles Fort.
Ve radyoya çıkıp sayısız hayranı olan çok satan bir yazarla, dünyanın açıklanmamış
fenomenler konusundaki en önde gelen uzmanıyla tartışabileceğini mi düşünüyorsun?
-Ne işine yarayacak? -İnsanları ikna edebilirim...
New England geleneklerinin ufak detaylarıyla mı?
Kendin kaybedersin.
Nate, bu hayatımın amacı.
Folkloru araştırmanın tek nedeni neden ve nasıl
efsaneleri yaratıp yaşattığımızı anlamak.
İnsanlar her yıldırımın Zeus'un attığı bir mızrak olduğunu düşünmeye devam edemezler!
Korktuğum Zeus değil.
Araştırdığın şu isimsiz mezhepler gibiymiş gibi konuşuyorsun.
Kötü bazı tecrübelerin oldu, biliyorum ama...
Sana söylüyorum, bu münazaradan hiçbir şey elde edemezsin.
Hadi, arkadaşın Charlie Tower orada olacak.
Masrafların hepsini o karşılıyor.
Albert, ben Fort'la tanıştım. Stili garip olabilir ama akıllı.
Ne söylediğine dikkat et.
Belki de Nate Ward'ın tavsiyesine uymalıydım.
Charles Fort mübalağalı kitapları ve bilime karşı açık
hor görüsü yüzünden öğrenciler arasında popülerdi.
Charlie Tower, bir arkadaş ve zengin Miskatonic mezunu,
Fort'un münazaraya katılması için para ödedi.
Tower bir grup üniversite araştırma gezisinin masraflarını
karşılamış, uçaklar uçurmuş, dünyayı dolaşmıştı.
İşleri karıştırmayı severdi ve Dekan Hayes'i parmağına dolamıştı.
Programın sunucuyu bir tür diş macunu tüccarıydı,
moderatör veya gazeteci falan değildi.
Dünyamızın ötesinde başka dünyalar, ve insanlar, yaratıklar, ne isim verirseniz,
yaşayan varlıklar olduğu, bu dünyaya başka yerlerden
geldikleri hakkında kitaplar dolusu kanıt biriktirdim.
Bu yaratıkların uzaylı yasam biçimleri olduğuna mı inanıyorsunuz?
Hiçbir şeye inanıyor veya inanmıyor değilim, Mr. Bradbury.
Sadece tarih boyunca süre gelen çok tutarlı raporlara işaret ediyorum.
Çağlar önce Pennacook kızılderilileri de benzer
şeyleri tasvir etmişler, değil mi Profesör Wilmarth?
Evet, Mr. Fort. Aslında...
Aslında bu varlıkların bu dünyanın yerlisi olmadıklarını,
buraya yıldızlardan geldiklerini söylüyorlar.
Sonraki püriten yerleşimciler de onlardan Şeytan'ın hizmetinde olan,
insanları günaha sürüklemekten memnunluk duyan yaratıklar olarak bahsediyorlar.
Konuyla ilgili folklor çok.
Benim görüşüm bu yeni raporların arkasındakinin de folklor olduğu.
Korkmuş insanlar hiç kuşkusuz kırık dal parçaları veya su
altında belirsiz şekiller görüp o anın heyecanı altında hayal
güçlerine ve eski batı inanışlara yenik düşmüşler.
Ama folklorun arkasında ne var?
Ne dersiniz profesör?
Bu efsaneler gerçek mi demek istiyorsunuz Mr. Fort?
Değişik kültürlerden birbirleriyle alakasız sayısız insanın
tasvirleri şaşılacak derecede tutarlı.
Nepalli Mi-Go ve
Korkunç Kar Adamı konusunda da tutarlılar.
Sizce bunlar da bağlantılı herhalde?
Şimdi siz söyleyince...
İnsanlar Vermont nehirlerinde gerçekten büyük, kanatlı, yengeç benzeri yaratıklar
gördüler diyorsunuz?
Gazetelerde öyle okudum.
Özür dilerim Mr. Fort, ama bu inanılacak gibi değil!
Neyle karşılaştırıldığında? Sizin açıklamanızla mı?
Vermont çiftçilerinin ağaç dalını kaya ıstakozundan
ayıramadıklarına inanmamızı istiyorsunuz!
Sizin bakış açınızın tek avantajı herkesi yatıştırması.
Bir şey 'bilim' tarafından açıklanır açıklanmaz göz ardı edilebilir.
Bilim konuları göz ardı etmeye çalışmaz.
Bilim gerçeğe ulaşmanın bir yöntemidir!
Ve kusurları olsa bile gazete yazılarına dayanmaktan iyidir!
Tuş, profesör.
Mr. Bradbury, eğer Arkham Advertiser iki yüz kırk yıl önce cadı
mahkemeleri zamanında yayınlanıyor olsaydı, şehrimizin cadılık
ve Şeytan'Ia anlaşmalara boğulmuş olduğunu okurduk, değil mi?
Arkham hakkında duyduklarıma bakılırsa, eminim ki okurduk.
Ve eğer hepimiz bu gazete makalelerini ciddiye alıp aramızda
cadılar olduğuna inansaydık, bu onları gerçek yapar mıydı?
O zaman ve mekandaki insanlara cadılık gerçek gibi geliyordu.
Ama bir konuyla ilgili efsaneler ve popüler inanç
onu gerçek yapmaya yetmez, değil mi Mr. Bradbury?
Kültürel inançlar ve gelenekler, hatta batıl
inançlar, dünyaya bakış açımızı belirler.
Ama dünya neyse odur, ve cadı davaları ve batıl inançların ötesine geçeceksek
objektif gerçekleri mit ve yalanlardan
ayırma disiplinini kendimizde bulmalıyız.
Bugünün bilimi dünün cadılığıdır.
Bugünün batıl inançları da yarının bilimi.
Söyleyin Mr. Fort, bu yaratıkları kendiniz gördünüz mü?
Kendim görmedim, hayır.
Varlıklarının elle tutulur bir kanıtı var mı?
Yakalanmışlar veya fotoğrafları çekilmiş mi?
Bir müzeye yollanmışlar mı? Bilimsel olarak incelenmişler mi?
Bilim adamları önceden karar verdikleri bir
şeyi ya kanıtlayıp ya reddetmeye uğraşıyorlar.
Bakıyor olabilirler ama görmek istediklerinden ötesini hiç görmüyorlar.
Bunu her baktığı yerde marstan gelen küçük yeşil adamlar gören birinden duyuyoruz!
Vermont'taki bu şeylerin ne olduklarını bildiğimi iddia etmiyorum, profesör.
Ama sizin aksinize ne olmadıklarını biliyor gibi yapmıyorum.
Ben onların uzaydan gelen efsanevi kanatlı yengeç adamlar olmadıklarını biliyorum!
Baylar... Nereden biliyorsunuz?
Araştırdığınız için mi? Vermont'ta gittiniz mi?
Aslında, hayır.
O zaman nasıl ne olmadıklarını bildiğinizi iddia edebiliyorsunuz?
Ey, ben... Sizi yakaladı, profesör!
Hayır, onlar, yani...
Profesör oraya gitmemiş bile. 'Bilimsel Araştırma’nın bu kadarı!
Bak, gerçek olmadıklarını bilmem için onları görmeme gerek yok.
Dediğim gibi, Mr. Bradbury. Hepsi cadılık.
Tam Ward'ın tahmin ettiği gibi bir felaketti.
Daha da kötüsü, peşinden fakülte kulübünde Fort'la beraber bir resepsiyon vardı.
Özür dilerim profesör?
Evet?
Bir dakikanızı alabilir miyim?
Sevinirdim, ama ne yazık ki şu anda...
İsmim George Akeley. Babam, Henry Akeley, size yazıyordu.
Evet, evet, tabii, babanızla çok yazıştım.
Zeki bir adam. Onunkiler Vermont'tan aldığım en... canlı mektuplar arasında.
Beni size o yolladı. Ben...
Korkarım ki başka bir sözüm var şu anda. Şeyde bekleniyorum...
Babamın yardımınıza ihtiyacı var!
Evet, bana da öyle söyledi. Yaratıklar tarlanızın tüm çevresindelermiş.
Evet. ve gazetelere yazdığınız mektuplar
sayesinde şimdi herkes onu deli biliyor.
Şimdi, George, babanız belli ki aklı başında ve eğitimli bir adam, ve ona çok saygım var,
ama bu demek değil ki...
Demek istediğiniz, inanmak istemiyorsunuz. Mr. Fort haklıymış.
Bakın, benim işim eski efsaneleri araştırmak, onlara inanmak değil.
Wilmarth, herkes bekliyor...
Bir sorun mu var?
Hayır. Mr. Akeley sadece bu akşamki münazarayı sürdürmeye çalışıyordu.
Hemen geliyorum, Profesör Ward.
İyi geceler.
Elimde fotoğraflar var.
Fotoğraflar mı?
Babam onları size göstermeme söz verdirdi. Bir de şey yolladı...
Görelim bakalım.
Hayır, burada olmaz.
Yanınızdalar mı?
İçeri girmelisiniz. Bizimle gelin.
Nedir bu, tabut cilası mı?
Wilmarth nerede? Bunu kaçırmak istemez, ne dersin?
Eğer akıllıysa.
O kadar kötü değildi.
Biraz insanlar arasına karışmam gerek herhalde.
Ev sahibiyim ne de...
İşte orada!
Albert, iyi çabaladın.
Sağ ol, Lowell.
Bunun için sanırım sana teşekkür etmeliyim, Charlie. Nasılsın?
Harika! Bazı harabeleri incelemek için Peru'ya gidiyorum gelecek ay.
Sen de gelmelisin!
Oh, bilmiyorum...
Evet, evet! Seni tekrar uçağa bindirmemiz lazım.
Geçen sefer pek beceremedim. Omuzum hala ağrıyor.
Saçmalık! İnişin biraz sarsıntılıydı ama havada gayet iyiydin!
Bu gecekinde kötü düşemezsin zaten.
Peki genç arkadaşımız kim?
Evet, bu George Akeley.
Profesör Jordan Lowell, astronomi.
Vermont'tan geliyor.
Gerçekten mi? Yabani alanlar oralar.
Mr. Akeley'in bizimle paylaşmak istediği bir şey var. Hepimizle.
Deme.
Nedir?
Fotoğraflar.
Neyin fotoğrafları?
Görelim bakalım.
Çalışma odasında. Fort da görmeli.
Onu Dekan Hayes'den koparmada iyi şanslar.
Ben onu hallederim.
Sağ ol, Tower. O adam katlanılmaz.
Önemli değil. Zaten görmek isteyebileceğin bir şeyimiz var.
Baylar, hepiniz Charles Fort'u tanıyorsunuz.
Ee, bunun anlamı nedir?
Babamın Townshend, Vermont'ta bir çiftliği var.
Yaratıkları gördü. Çiftliğin çevresindeler.
Bu konuda Profesör Wilmarth'la yazışıyordu.
Profesörün ona inanmadığını bildiği için benimle bu resimleri yolladı.
Postaya güvenemiyor, mektupları... karıştırılıyor.
Bu çok heyecan verici! Görelim onları.
Fotoğraflar sonunda Wilmarth'ı ikna edebilir.
Bu nedir?
Bir ayak izi.
Bu izleri evin tüm çevresinde, ormanda, nehir kıyısında gördük...
İzleri kendin gördün mü?
Tabii ki. Yüzlercesini.
Neden öyle söylemedin?
Bana inanmazdınız.
Akeley'in el yazısı neredeyse seninki kadar kötü, Nate.
Nal veya pati izine benzemiyor. Kıskaç veya pençe gibi bir şey.
Evet. Tabii herhangi bir şey olabilir. Geyik, büyük ihtimalle.
Bu nedir?
Başka izler. Akeley bunun gibi mağaralarda yaşadıklarını yazmıştı.
Yaşıyorlar.
Vermont'ta çok mağara geyiği var mıdır, Profesör Wilmarth?
Burada izleri pek göremiyorsunuz ama yaratıklar
bu taşların çevresinde dans ediyorlar.
Oymaların böyle zor seçilebilir olması çok yazık.
Bu tür taş çemberler New England‘ın her yerinde var.
Tarihini saptamaya imkan yok.
Geçen ay bile dikilmiş olabilir.
Bunun üzerindeki oymaları daha iyi görebiliyorsunuz.
Tanıdık geliyor mu?
O taşı nerede buldu?
O mağaranın yakınındaki ormanda buldu ve eve getirdi.
Evin etrafına bunun için geldiklerini düşünüyor.
O yüzden köpekleri aldı. Ve tüfeği.
Baban bu mu, George?
O silahla ne yapıyor?
Yaratıklar eve girmeye çalışıyorlardı.
Birini vurdu ve ben de leşin bu resmini çektim.
Ben leş göremiyorum.
Biliyorum.
Babam farklı bir maddeden yapıldıklarını
ve 'moleküleri farklı bir hızda titreştiği'
için normal filmde çıkmadıklarını söylüyor.
Ne uygun. Ne yazık.
İzin verir misiniz?
Baban bunları gördü diyorsun ama senin görüp görmediğini söylemedin.
Canlısını yakından görmedim, ama oradalar.
Ayak izlerini gördük! Gerçekler ve tarlanın etrafındalar.
Gece uçtuklarını gördüm. Ve... konuşmalarını duydum.
Konuşmak mı?
Ne diyorlar?
Bazen sadece vızıldayıp mırıldanıyorlar ama bazen
neredeyse kafanızın içinde kelimeler duyabiliyorsunuz.
Çoğu zaman ne dediklerini anlamıyorum. "Shob Nig..."
Şuna bakın!
Bu objektifler yıldızların stereo fotoğraflarını çekmek için kullanılıyorlar.
Bir gözü öbüründen ayırıyorlar.
Genelde normal fotoğraf için işe yaramazlar, ama düşündüm ki...
Ben bir şey görmüyorum.
Ver ben bakayım...
Neler oluyor burada?
Fakülte üyelerinizle beraber Mr. Fort'la bilimsel bir konuyu tartışıyorduk.
Eminim bu bir sorun yaratmaz.
Hayır, ama sadece... Arkham Advertiser Mr. Fort ve benim resimlerimizi çekmek istiyor.
Ve Wilmarth'ın. Bekliyorlar.
Onları çok bekletmeyiz.
Yalnız bir dakika.
Ee, Wilmarth? Yeterince gördün mü? İnananlardan mısın artık?
Bu kanıt olabilir!
Ama değil! Çok... belirsiz. Hepsi sadece...
Görmek istemediğin daha çok veri sadece.
Gözlerini aç, Wilmarth . kanıt bulamazsın ama en azından bir şey öğrenirsin belki.
Vermont'a gitmelisin, eğer numara yapmaya devam etmek istemiyorsan tabii.
Tanıştığımıza memnun oldum genç adam.
Teşekkürler. Bunlar gerçek.
Eminim öyleler.
Dayanamıyorum artık. Babama gideceğimi söyledim. San Diego'ya.
Benimle gelmesi için yalvardım ama aile evini bırakamam dedi.
San Diego güzel diye duydum. Ama bir iki kez karides yağmış.
İyi şanslar evlat.
Hayes'in sigortası atmadan gitsek iyi olur.
Wilmarth? Geliyor musun?
Evet, Wilmarth, resmini gazetede görmek istemiyor musun? Bu gecenin anısına?
Birazdan gelirim. Mr. Akeley'i geçireyim.
Dinle, George. Bunları daha yakından incelemek istiyorum.
Bir süreliğine ödünç...
Profesör, bir şey daha var.
Bir fonograf kaydı. Onların.
Onların mı? Bu yaratıkları kayıt mı ettin?
Babam etti. Bir insanın sesi de var.
Bir grup insan, bir tür meziyet, bu yaratıklarla çalışıyor.
Size getiririm. Kendiniz karar verin.
Bir saatten kısa bir zaman sonra George benimle ofisimde
buluştu ve bir mum silindir bıraktı.
Vermont'a gidip babasına yardım etmem için yalvardı.
Neler oluyorduysa,
Henry Akeley açıkça saldırı altında olduğuna inanıyordu ve oğlu korku içindeydi.
So let the voices of the faithful ring out.
So from the wells of night to the gulfs of space
and from the gulfs of space to the wells of night,
Ormanın Siyah Keçisine övgüler ve refah. Iä Shub-Niggurath!
Lä Shub Niggurath! Ormanın Bin Yavrulu Keçisi!
Onun ötesinde en küçük yavrusunun Yuggoth olduğu,
sınırda siyah eterin içinde dönüyor.
Bunları Akeley mi kaydetmiş?
Evet. 1 Mayıs 1928 olarak tarih atılmış.
Mayısın başı...
Evet. Bir tür ayine benziyor, ne dersin?
Tabii ki bir ayin. Akeley'in hala sağ olması şaşırtıcı.
Dayanıklı bir adam, kabul etmek lazım.
Mektuplarını okumalısın, Nate. Olağan dışılar.
Seslerin biri Boston'luya benziyor,
ama öteki, insana benzemiyor. Ne kadar dinlersem dinleyeyim...
Çalma tekrar, Albert. Akeley'in mektuplarını cevaplamayı kes.
Ve Fort'un seni aptalca bir şeylere ikna etmesine izin verme.
Beni korkutmaya çalışıyorsun, değil mi?
Davenport’un el yazması sende. O yetsin sana. Git bir kitap yaz.
Ve benim alanımda çalışmayı bırak!
Sen akademisyensin, sokağa çıkma.
Nate, belki ben yanıldım... Orada gerçekten bir şey olabilir.
Akeley efsaneleri yaşıyor!
Bilim adına bir bakmaya değer.
Bana inan.
Bilmek istemezsin.
Ward'ın uyarısını ciddiye aldım.
Konuyu bırakmayı düşünüyordum
Akeley bana yazıp gizemli siyah taşı göndermeyi önerdi.
Davenport’un el yazmasındaki resimle karşılaştırmaya can atıyordum,
bu yüzden George'un California'ya giderken yolda onu Boston'a getirmesinde anlaştık.
Akeley postaya güvenmiyordu,
onun için George'la Boston Kuzey İstasyonunda buluşacaktım
ve bana elden teslim edecekti.
George Boston'da benimle buluşmadı. Haftalarca ondan bir ses çıkmadı.
Siyah taş, George'la beraber kaybolmuştu.
Bu yüzden sonraki mektubu tam bir sürpriz oldu.
Sevgili Wilmarth,
Daktiloda yazılmış bu mektup için özür dilerim,
ama el yazım son zamanlarda titrekleşti
ve uzun yazılar için kendime güvenemiyorum.
Sizi yazdığım saçma şeyler konusunda rahatlatmama izin verin.
'Saçma' derken anlattığım fenomenlerden
değil kendi korkak tavrımdan bahsediyorum.
Benim hatam onlara karşı düşmanca bir tavır takınmak oldu.
Korkunç ve rahatsız edici
sandığım şeyler aslında harika ve zihin açıcı ve hatta olağanüstü.
Önceki davranışlarımı insanın farklı olandan
korkma ve kaçma meyline yoruyorum.
Şimdi her şey güvenli olduğundan bulgularımı paylaşmanızı istiyorum.
Lütfen konuşabilmemiz için buraya gelin.
Lütfen kaydı, mektuplarımı getirin, ve fotoğrafları da.
Bütün hikayeyi ortaya çıkarmak için onlara ihtiyacımız olacak.
Lütfen hemen gelin.
Telgraf yollarsanız arabam sizi Brattleboro istasyonunda bekler.
Ne dersin Theobald?
Kimseye nereye gittiğimi söylemedim.
Herhalde Ward'ın beni merakımdan caydırmasını istemediğimden.
Mr. Wilmarth, değil mi?
Evet, ben Albert Wilmarth'ım.
P.F. Noyes hizmetinizde.
Henry Akeley sizi tarlasına kadar bırakmamı istedi.
Kendisi gelir diye beklemiştim.
Sağlığı pek iyi değil.
Bütün eşyalarınız bunlar mı?
İzin verin. Hayır, teşekkürler, ben alırım.
Hayır, ısrar ediyorum. Beni takip edin.
Henry iyi mi? Son mektubunda bir şey demedi...
Bir tür astım nöbeti.
Bu havada yolculuk edemeyeceğini ama kısa sürede kendine geleceğini söyledi.
Buyrun, buyrun.
Miskatonic Üniversitesinden misiniz?
Doğru.
İngilizce bölümü . Halk bilimciyim.
Ah. Peki sizi ormanlarımıza ne getirdi?
Henry onu ziyaret etmemi rica etti.
Ah. İnşallah pişman olmazsınız.
Neden olayım?
Böyle rezil hava her şeyin keyfini kaçırabilir.
Hiç... hiç radyoya çıktınız mı? Sesiniz tanıdık geliyor.
Çok söylüyorlar bunu.
Hayır, sadece gençliğimde amatör tiyatroyla hayal kırıcı bir ilişki.
Julius Caesar'da Brutus'u oynamıştım.
"Brutus onurlu bir adamdı."
Kesinlikle!
Saatinizi geri aldınız mı?
Şimdi Vermont'tasınız. Öyle yaz saati gibi yeni usul işlerle uğraşmıyoruz biz.
Zaman burada değişik akıyor.
Vahşi topraklar, değil mi Mr. Wilmarth.
Gerçekten.
Deniz kıyısındaki büyük şehirler veya sizin üniversite kasabalarınız gibi değil.
Masal dolu tepelerimiz Ve efsanelerle örtülü
dağlarımız sizi mesleki olarak ilgilendiriyor mu?
Oh, bilemiyorum.
Her şey daha eski ve ilkel buralarda.
El sürülmemiş.
Neredeyse eski
anıları ve gölgeli garip inançları yaşatan yerli
yaşamı hissedebiliyorsunuz.
Henry size bahsetmiştir diye düşündüm.
Fazla bir şey söylemedi.
Güzel. Sizi korkutup kaçırmasını istemeyiz, değil mi?
Nedir bu?
Sorun nedir, Walter?
Sel köprüye hasar vermiş. Geri dönmeniz gerek.
Mr. Wilmarth'ın Akeley'in yerine götürmeye çalışıyorum.
Arabayla geçemezsiniz, yıkılabilir.
Yürüyebilir miyiz?
Evet. Kalaslar koydum. Yaya geçebilirsiniz. Şimdilik.
Etrafından dolaşmak çok dehşet bir sapma olur.
Bu havada dört beş saatimizi alabilir.
Yürüyerek bir saatten önce varırsınız.
Anlıyorum.
Tabii isterseniz diğer yoldan götürebilirim.
Hayır, hayır, başa çıkarım.
Şemsiyemi alın. lsrar ediyorum.
Teşekkürler. Akeley'in orada bırakırım.
Henry vardığınızda dinleniyor olabilir ve bu havada kapıyı vurduğunuzu duymayabilir.
Ama sizi bekliyor, onun için içeri girin.
Emin misiniz?
Oh, evet, bir şey demez.
Peki teşekkürler.
Önemli değil.
Görüşürüz.
Merhaba? Özür dilerim, merhaba?
Rahatsız ettiğim için özür dilerim, bana şeyin yolunu...
Akeley'in yerinin mi?
Evet. Nasıl...
Buralarda çok ziyaretçi olmaz.
Gelişinizin amacı nedir?
Amaç mı?
Henry beni davet etti.
Misafiri olarak.
Davet ha? Evet, doğru.
Yalnız mı geldiniz?
Evet. Mr. Noyes beni Brattleboro'dan arabayla getiriyordu, ama köprü...
Noyes? Onu da mı tanıyorsunuz?
Hayır. Aslında Henry'nin beni kendi gelip almadığına şaşırdım.
Mr. Noyes sağlığı iyi değil dedi.
Yağmur bütün gece yağacak.
İçeride kalmak en iyisi.
Deponun ötesindeki şu tarladan geçebilirsiniz.
Teşekkürler, Mr...
Masterson. Will Masterson.
Hannah! İçeri gir!
Pek avlanılacak gün değil, değil mi?
Ne avladığınıza bağlı.
Mr. Akeley? Ben Albert Wilmarth. Buradayım.
Mr. Wilmarth, sonunda.
Kalkamıyorum kusura bakmayın.
Hastalandım, Mr. Noyes söylemiştir,
ama sizi davet etmeden yapamadım.
Evet. Nasılsınız? Bir ihtiyacınız var mı?
Hayır, hayır, bu krizleri biliyorum ben.
Biraz dinlenmem gerek sadece.
Perdeleri açayım... Çok az lütfen.
Böyle hasta olunca gözlerim ışığa çok hassas.
Oh, tabii ki. Özür dilerim.
Buraya şahsen geldiğinize çok mutluyum.
Konuşacak çok şeyimiz var.
Fotoğraflar ve fonograf kaydı yanınızda mı? Mektuplar?
Elbette. Ve ilginizi çekeceğinden emin olduğum
eski inanışlar üzerine bir el yazması.
Beklenmedik. Ve harika.
Şuradaki masaya koyun ve bu akşam haklarında konuşuruz.
Haliniz olacak mı?
Oh, evet. Şimdi biraz güçsüzüm ama iyi olurum.
Odanız üst katta, bu odanın üzerinde.
Yemek odasında sofranız hazır, şu kapıdan geçince.
Yarın iyi olurum,
bu krizler beni tüketiyor.
Önemli değil,
ben de yorgunum. Köprü yıkılmıştı, buraya yürümek zorunda kaldım.
Ne talihsizlik.
Lütfen kurulanın ve kendinizi evde hissedin.
Ben hava kararana kadar dinleneceğim, sonra biraz daha konuşuruz.
Konuşacak çok şeyimiz var!
Henry, George'dan haber aldınız mı?
Evet, sizin... Ah, evet, George.
Evet, California'dan telgraf gönderdi. Gecikmiş.
Bu harika bir haber! Ne rahatlık.
Evet.
Ya siyah taş? Hala onda mı?
O önemli değil artık.
Önümüzdekinin yüceliğini anlayabiliyor musunuz?
Henry, siz... Affedin.
Hevesim beni alıp götürüyor,
ve dinlenmeliyim.
Sonra konuşuruz.
Çantanızı boşaltın, bir lokma bir şey yiyin,
kendinizi rahat hissedin ve sonra sohbet ederiz.
Ben burada olacağım.
Dinleneceğim.
Biraz Ovaltine istersiniz diye düşündüm.
Yemeğinizi buldunuz mu?
Evet teşekkürler. Çok naziksiniz.
Buraya bırakıyorum.
Ee, Henry, konuşacak durumda mısın?
Wilmarth. Evet, bir sohbet.
Bütün kanıtlar elimizde mi?
Hepsi burada masanın üzerinde.
İyi.
Sana onları hiç göndermemeliydim.
Bir hiç için bunca baş ağrısı.
Ne demek istiyorsun?
Onlardan korkmak için hiçbir sebep yok.
Ve işlerine karışmak aptalcaydı.
İnsanlar onların yüce amaçlarını anlayamazlar.
Bir dakika, Henry.
Buraya bu tepelerde bilinmeyen yaratıkların olabileceğini kabullenmiş olarak geldim,
ama bir 'amaç'? Gerçekten...
Onlarla konuştum, Wilmarth.
Ne yaptın?
Oh, evet. Bana senin de benimde tahmin bile edemeyeceğimiz şeyler anlattılar.
Bu gezegendeki gizli kolonilerinin amacını yanlış değerlendirdik.
Onları gördün ve onlarla konuştun mu?
Sırlarını insanlarla paylaşmak istemiyor değiller.
Evrenin kendi sırları.
Yani inanışlardaki gibi konuşacak insanlar seçiyorlar.
Hmmm, folklor... İnsanlara neler önerdikleri ve dünyadan
ne istediklerine dair bütün efsaneleriniz insanların
kinayeyi yanlış anlamalarından kaynaklanıyor.
En eğitimli uzmanlarınız bile onları cahil köylüler
ve vahşi yerlilerden daha iyi anlayamıyor.
Ee, Henry, ne istiyorlar?
Söyleyeyim?
Hazır mısın?
Yakına gel.
Kulağına fısıldayayım.
Şimdi bile o karanlık odada bana fısıldanan
korkunç şeyleri tekrar edemiyorum.
Dışardakiler'den öğrendikleri neredeyse akıl kaçıracak derecedeydi.
Gizli mitlerin iğrenç kabuslarının insanın en korkulu
hayallerini geçen bir somutlukta anlatılması şok ediciydi.
Ama buna rağmen Akeley...
rast geldiği bu şeytani sisteme alışmış gibiydi.
Onlarla gideceğim, Wilmarth.
Onlarla mı gideceksin?
Nereye?
En yakın ana evleri
güneş sistemimizin
ucunda neredeyse ışıksız bir gezegen.
Sevgili efsanelerinizin bazılarında 'Yuggoth' olarak geçiyor.
Zamanı gelince insanların onu keşfetmesine izin verecekler.
Ama Yuggoth sadece ilk adım.
Daha sonra uzayın hesaplanamaz uçurumlarını aşıp,
zamanı bükerek içinde yolculuk edeceğim.
Seni uzaya götürebilirler mi?
İnsan vücutları bu seyahate onlarınki gibi uygun değil.
Ama bu sorunu cerrahi,
mekanik, ve kimyasal yetenekleriyle çözmüşler.
Cerrahi? Henry, demek istiyorsun ki...
bu delilik!
Hayır, bu doğru
insan vücudu bu seyahati yapamaz ama onların gözetimi altında insan
zihni evrenin en uzak köşelerine gidebilir.
Beyni çıkarıp dahice yapılmış bir silindirin içinde
sıvıda yüzdürüyorlar.
Fiziksel kırılganlıktan kurtulan zihin normal insanların
ulaşamayacağı bir deneyim yaşıyor.
Hayır, Henry. Buna inanamam.
Tabii ki inanamazsın.
Şu dolaba git
ve örtüyü kaldır.
Nedir bunlar?
"Ne" değil, Albert, "kim".
Bunların içinde...?
Evet, Albert. Üçü insan.
Gerisi... Round Hill'deki mağarada çok daha ilginç
yerlerden varlıklar var.
Onları hayal bile edemeyeceğin duyusal aletlere bağlayabiliyoruz.
B-67 yazanı o hazneye koy.
Güzel.
Şimdi o tübü yandaki
boşluğa tak.
Harika.
Lütfen öbür aletleri de bağla.
Şimdi makineyi çalıştırmak için o kolu çevir...
Bak, Akeley, radyoyla yapılan bir hokkabazlık numarasına kanacak değilim...
Bunu beklemiyoruz zaten, Mr. Wilmarth.
Sizi korkutmak istemedim.
Ben de sizin gibi bir insanım.
Beynim silindirin içinde ve bu dahice titreşimler sayesinde görüyor,
duyuyor ve konuşabiliyorum.
Vücudum yakındaki bir depoda canlı tutulup bakılıyor.
Anlıyor musunuz?
Harika.
Yakında Mr. Akeley'le beraber inanılmaz bir yolculuğa çıkacağız.
Sizin de bize katılacağınızı umuyoruz.
Demek istiyorsunuz ki beyniniz, yani...
Doğru.
Onlarla yıllar önce Himalayalar ‘da karşılaştım
ve değişik şekillerde yardımcı oldum.
Karşılığında beni çok az insanın yaşadığı bu deneyimle ödüllendirdiler.
Bunu... istediniz mi?
Düşün, Wilmarth.
Benim otuz yedi gök cismine
gezegenler, karanlık yıldızlar, hatta uzay
ve zaman kozmozunun dışındaki cisimlere gitmiş olmam ne demek anlayabiliyor musun?
Elbette anlıyorsun.
Ve elbette anlayamazsın.
Uzayda dolaşıp sağ kalabiliyor musunuz?
Silindirler bu amaç için yapılmış.
Aynı zamanda beynim bütün hastalıklara ve yaşlanmaya karşı bağışıklı burada.
Ve vücudum, eğer geri istersem, mükemmel bir biçimde muhafaza edilmiş.
Ama isteyeceğimi zannetmiyorum.
Yarın bizimle gelmen konusunu daha ayrıntılı konuşuruz.
Umarım gelirsiniz.
Ziyaretçilerimiz sizin gibi bilgili insanlarla karşılaşmaya hevesli.
Onlarla karşılaşmak önce garip gelebilir,
ama sizin bunu aşabileceğinizi biliyorum.
Bence Mr. Noyes, sizi arabasıyla getiren adam da gelecek.
Eminim sesini Henry'nin size yolladığı kayıtlardan hatırlarsınız.
Kayıtlardaki adam Noyes'ti!
Tamamen acısız.
Aletler kapatıldığı zaman canlı rüyaların olduğu derin
bir uykuya dalıyorsunuz.
Elbette karar size kalmış ama düşünün bir.
Ama şimdilik, bağlantımı keser misiniz?
Mr. Akeley, ziyaretçimize iyi bakacağınızı umarım.
İyi geceler, Profesör Wilmarth.
Korkarım ki bu heyecan beni yordu.
Dinlemem gerek.
Lambayı yanında götür,
sadece makinaları burada bırak.
Şok edici değil mi?
Merak etme. Önce uyu biraz.
İyi geceler, Albert.
Evet,
iyi geceler, Henry.
Hayal gücü yok ve iradesi zayıf.
N'gah-Kthun'a layık değil.
Bizim için akvaryumdaki balıktan daha ilginç değil.
Bu inanılmaz! Bana böyle anlatılmadı. Talep ediyorum ki...
Taleplerde bulunacak durumda değilsiniz.
Davenport olmasaydı burada olamazdınız bile.
Onu imha edebiliriz isterseniz.
Bu akşamın büyük işIerinde size hala faydası olabilir.
Geçidin açılması bir kurbanla kolaylaştırılabilir.
Git.
Geçidin açılması için çok uzun süre bekledik.
Bu en kutsal görev bana düşüyor ve vazgeçmeyeceğim.
Bedelini biliyorum ve Mi-Go'ya hizmet etmek benim için bir onur.
Wilmarth yoluma çıkarsa
onu ortadan kaldırırım.
Böyle yanılgı dolu bir konuşma hiç duymamıştım.
Mi-go'yla insan ırkının gelişimi için çalışıyoruz.
Sen Yuggoth'a sadece kendi kişisel çıkarın için gitmeye cüret edersin!
Değersiz aptal! Efendilerden hiçbir şey mi öğrenmedin?
Sadece onların isteği
ve benim sabrım yüzünden sağsın.
Ben geçidin açıcısıyım. Bana emir veremezsin!
Onu imha etmek hiç zor olmaz.
Eğer emrederseniz bu gece bile yapabilirim.
Bu tartışma bizi daha önemli konulardan alı koyuyor.
Ben...
Bize karşı mı geliyorsun?
Lütfen! Kızdırmak istemedim...
Mr. Noyes, lütfen durun.
O haklı: Wilmarth'ı imha etmek anlaşmanın bir parçası değildi.
Otoritenizi sorgulamak istemiyorum, ama kimse bana söylemedi ki...
Açıkça sadakat ne demek bilmiyorsunuz.
Açıkça büyük amacımıza hiçbirinizin inancı yok.
Ama size inancın
anlamını şimdi göstereceğim!
Seni görmelerine izin verme. Koş.
Mr. Akeley'i orada bırakamam...
Ben... yapamam.
Ben yapamam.
Bekle...
Wilmarth gitmiş! Üst kat penceresinden
atlayıp kaçmış olmalı!
Embesil!
Kız köprüye doğru gittiğini söyledi.
Önünü kesebiliriz...
ilgilenecek daha önemli işlerimiz var.
Zaman geldi.
Onu ayine getirin.
Karşı koyarsa öldürün.
Henry?
Henry Akeley? Sen misin?
Beni duyabiliyor musun?
Sen de kimsin?
Oh, Tanrım, hayır.
Size buraya gelmemenizi söyledim! Sizi uyardım.
Ama bu akşam onlara katılmamızı söylüyordunuz.
Bu akşam mı?
Ne demek istiyorsunuz? Biz hiç konuşmadık.
Ama biz...
Bir sorun var. Kendimi iyi hissetmiyorum.
Bacaklarımı hissedemiyorum.
Neden bana öyle bakıyorsunuz?
Henry, onlar...
Yüce Tanrım, hayır!!!
Çok üzgünüm.
Gerçekten yaptılar mi?
Zihnim, beynim?
Evet.
Ya vücudum?
Ben... bilmiyorum.
Bir yerde muhafaza ettiklerini söyledi...
Wilmarth, söyledikleri hiçbir şeye inanmayın.
Bana ulaştıkları gibi size da ulaşmak istiyorlar.
Biz çok şey biliyoruz. Masterson karışmamam için beni uyardı.
Korkunç bir şey yapacaklar.
Ne yapacaklar?
Masterson bir tünel kazdıklarını söyledi.
Ama hatırlayamıyorum... Wilmarth, Tanrım, bana ne yaptılar?
Tünel mi? Ne gibi bir tünel? Nereye?
George! Neden onu dinlemedim?
Düşün, Akeley! Hatırlamaya çalış!
En azından o uzakta güvenli!
Akeley! Ne tüneli?
Masterson beni uyardı. Tanrım, Wilmarth, buraya gelmemeliydiniz!
Akeley, ne tüneli? Hatırlamalısın!
Onlara inanamazsın!
Gerçek bir tünel değil!
Ruh kapısını açacaklar!
Ne demek istiyorsun?
Davenport'un kitabında bir efsane var.
Pennacook'lar, Dışardakiler'in
dünyalarına bir ruh geçidi açacaklarını anlatıyorlar.
Belki tünel derken bunu kast ediyordu...
Siyah taş!
Ne?
George'un sana getirdiği siyah taş.
Onu taş bir çemberin ortasında buldum.
Kapının bir parçası olmalı, onun için geri istiyorlar.
Henry, George taşı bana getirmedi.
Ne? Nasıl olur? Onu trene kendim bindirdim.
Taşı eline verdim.
Evet ama o hiç...
Tanrım, Henry, bu haftalar önceydi.
Ne zamandır bu haldesin?
Ne?
George benimle Boston'da buluşmadı. Trenden hiç inmedi.
Bu akşam sen...
o şey dedi ki...
Tanrım.
Yalandı.
Oğlum nerede?
Henry, taşı geri istiyorlardı. Büyük ihtimalle onu...
Hayır!
Çok üzgünüm.
Onu doğru ellerine yolladım!
Ne yaptım ben?
Henry, dinle. Onları duydum,
kapıyı be gece açacaklar.
Gitmeliyim.
Wilmarth! Beni bu halde bırakamazsın.
Bitir. Yalvarırım.
Henry, ben... yapamam... Oğlumu aldılar.
Vücudumu aldılar.
Kutsal olan her şey aşkına beni böyle bırakma.
Teşekkürler, Albert.
Bu halde yaşayamam.
Yap!
Lütfen!
Henry, üzgünüm.
Yapmalıydın.
Ona iyilik olurdu.
Yapamadım.
Yazık.
Lütfen silahı bırak. Bak, ben hiçbir şey bilmiyorum.
Onları durdurmaya çalışmıyorum.
Çok geç kaldın.
Geç mi?
Durdurmak için, bir yolu olsaydı bile.
Akeley ne yaptıklarını bildiğini söyledi, tüneli...
Çok geç kaldın dedim!
Onları durduramazsın artık.
Tünel, bir ruh kapısı... bir tür geçit...
Biliyorum. Hepsini biliyorum. Onlarla beraber açıyor olmam lazımdı.
Gidemedim.
Hepimiz için çok geç.
Hayır, Akeley dedi ki...
Akeley'i iyi oyuna getirdiler. Ona her söylediklerine inandı.
Onu kullandılar. Korku, açgözlülük, bizi nasıl yakalayacaklarını biliyorlar.
Ama kitap, Davenport, Akeley'le aynı şeyleri söylüyor...
Elbette söyler. Kitabı onlar yazdı!
Hayır Davenport sadece gelenekleri toparladı İlk yerleşimcilerin ve kızıl
derililerin efsanelerini. Kızıl derililere o efsaneleri kim anlattı sanıyorsun?
Onlar. Ama bu yaptıkları şey, kapı... Ruh kapısı geldikleri yere açılıyor.
Oraya açılan bir kapı değil.
Kimse oraya gitmek için kullanmayacak. O kapı buraya açılıyor.
Buraya mı?
Çoğu uzaydan geçemiyor.
Bazılarına yardım etmek için makineler yapıyorlar.
-Ama çoğu buraya hiçbir zaman gelemez. -Ama bu tünel açılınca, gelecekler.
Şimdi geliyorlar. Buraya. Doğrudan Yuvarlak Dağ'a.
Daha fazla mı?
Kaç tane?
Kaç tane yıldız var?
Tanrım!
Bu tünel, mağaralarında mı?
Hayır. Dağın tepesinde.
Dinsel bir ayinleri var,
Yuvarlak Dağ'ın tepesindeki dikilitaşların önünde yapmaları gerekiyor.
Mağaranın içinde tepeye giden bir tür merdiven var.
Ne yapacaklar?
Noyes ayinde Mi-Go'yu yönlendirecek.
Yuggoth'tan getirdikleri bir seri taşı kullanması gerektiğini biliyorum.
Başlamıştır bile.
Onu durdurmalıyız.
Anlamıyor musun? Durduramayız!
Bazı şeyler durdurulamaz.
Onu durduramazsın. Onları durduramazsın.
İnsanlığın sonu geldi. Sıra onların.
Hayır, hayır yanılıyorsun.
Yanılmak mı? Onlardan birini gördün mü hiç? Yakından?
Tanrı aşkına, kafana doğrudan düşünceler sokabiliyorlar.
Onların dengi değiliz.
Öylece teslim olamayız.
Oh, teslim olmamıza izin vermezler, biz çoktan kaybettik.
Ama yapabileceğimiz bir şey olmalı.
Şimdi bitir.
Bizi yok etme zevkini verme onlara.
Hayır, hayır, kitap... ruh kapısıyla ilgili bir bölüm var.
Davenport'un notlarında geçiyor...
O kitap mı? Hepsi yalan!
Hayır, Kızılderililer Davenport'a kapıyı ancak
bir baş rahibin açabileceğini söylemişler.
Doğru hatırlıyorsam, ilk geçenin şaman olması lazım, yoksa ayin işe yaramayacak.
Kapıdan ilk kimin geçeceğiyle ilgili bir şey vardı...
Bekle, bakayım... Boş ver!
Masterson, bak burada, bence yapabileceğimiz bir şey var...
Açma o kitabı. Bir numara, onların yalanlarıyla dolu.
Mi-Go bizi her yönden aldatıyor.
Bekle, sana göstereyim...
Hayır!
Hepsi onların yalanı.
Tam senin düşünmeni istedikleri şey.
Görmüyor musun? Yapabileceğimiz hiçbir şey yok.
Hayır, bir yol var, kitapta yazıyor!
Bırak göstereyim.
Hayır!
Aklını mı kaçırdın?
Onları durduramayız.
Geliyorlar.
Sonumuz geldi.
Yapılacak bir tek şey var.
Hayır!
Gitmemiz lazım.
Güvenli bir yere.
Depo.
Depo... sizin deponuz mu?
Otur.
Hannah, değil mi?
Her şey düzelecek Hannah.
İsmin de çok güzel.
Benim adım Albert. Çok güzel değil, değil mi?
Biliyor musun, ben... benimde küçük bir kızım vardı. Yıllar önce.
Senden biraz küçüktü.
Savaştan sonra bir... bir çok insan hastalandı.
Sonia'm da kaptı hastalığı. Karım da.
Doktorlar ona yardımcı olamadı, o kadar çok kişi gribe yakalanmıştı...
Kızım kendini kötü hissedince ne yapardım, biliyor musun?
Ona bir şarkı söylerdim. Bu ona iyi gelirdi.
Sana da söylememi ister misin?
Hayır?
O da olur, Hannah. O da olur.
Şimdi dinle, Hannah. Yapmam gereken bir şey var.
Bunlar..
Bunlardan daha çoğu gelecek, eğer engel olmazsam.
Geldikleri yere bir tür kapı yaptılar, ve onu açacaklar.
Özel biri, Mr. Noyes bence, yapacak bunu. Eğer onu durdurabilirsem...
Başkaları gelmeyecek. Her şey bitmiş olacak.
Ama şimdi gitmem gerek.
Ama söz veriyorum, ne olursa olsun, senin için geri geleceğim.
Hannah, gitmem lazım. Kendimizi korumamız için. Eğer onları durduramazsam...
Gelecekler.
Yuvarlak Dağ'a gitmem lazım. Orada bir mağara var.
Seni götürebilirim.
Hayır, çok tehlikeli. Yalnız gitmeliyim.
Sana yardım edebilirim.
Tatlım, bana yardım ettin bile.
Bu patikayı izlersen, iki kütüğün olduğu yere varacaksın.
Sola dönersen, yol tam mağaranın yanından geçiyor,
Önünde büyük bir kaya var.
Dereyi patikayı edip kütüğe, oradan patikayı çıkıp kayaya.
Buna ihtiyacın olacak.
Gitmeliyim şimdi.
Biliyorum.
Beni burada bekle.
Burası güvenli.
Babam kapıya büyüler çizdi.
Buraya giremezler.
Çok iyi, Hannah.
Sen burada bekle. Ne olursa olsun senin için geri geleceğim.
Yardımın için teşekkürler, Hannah.
Güle güle, Albert.
Çünkü Ormanın Kara Keçisi böyle bir yol sağladı.
Ve işte sonuncusu,
Yuggoth'tan sonsuzluğun siyah denizlerini aşıp getirilmiş,
çünkü bu taş Adı Anılamayan mesajcının adını taşıyor.
Ve Bin Yavrusu OIan Ormanın Kara Keçisi adına...
Kara Yuggoth'a yol uzak olduğundan, şimdi bağlansın,
ve insanlık oraya gidip Shub-Niggurath'ın isimsiz ayinlerinden pay alabilsin.
Ve Adı Anılamayan adına,
bu yolu kendimle kutsuyorum... Gorgo! Mormo!
Ormanın Kara Keçisi adına yol açılsın.
Kapıyı aç! Benim, Albert!
Beni duyuyor musun, Hannah?
Kapıyı aç! Her şey yolunda!
İyi kız, Hannah!
İyi misin tatlım?
Evet.
Gel, uçağa bin. Buradan gidiyoruz.
Onları durduramadın.
Uçağa bin.
Daha önce kullandın, değil mi?
Evet.
Manyetoyu nasıl çalıştıracağını biliyor musun?
Gazı nasıl açacağını? Baban sana gösterdi mi?
Evet.
İyi kız.
Gazı aç, Hannah. Düğmelere dokunma.
Öbür tarafa.
Öbür tarafa çevirmen gerek.
Doğru. İyi kız.
Oh Tanrım.
Acı çekmene gerek yok. Aramızda sonsuza dek yaşayabilirsin.
Manyetoyu aç şimdi, Hannah.
Kontak açık!
Wilmarth. Bizimle gel.
-Manyeto'nun açık oluğuna emin misin, tatlım? -Evet.
Wilmarth. Bizden kaçamazsın.
Albert, sen de duyabiliyor musun onları?
Hazır mısın, Hannah?
Evet.
Korkma.
Geliyor Sıkı tutun, tatlım!
Yakaladım onu, Albert! Yakaladım onu!
İyi kız!
Bizden kaçamazsın.
Başaramazsın.
Ve hepsi bu.
Gerisini sen de biliyorsun, benden bile iyi diyebilirim.
Çok normal ve kolay geliyor şimdi. Ne kadar karşı
geldiğimi düşününce biraz aptal gibi hissediyorum.
Bu deneyim hayal edebileceğimin çok ötesinde bir şey.
Sana söylememe gerek yok tabii.
Sebep olduğum zarara pişmanım ve kin tutmadıklarına çok mutluyum.
Dışarıya ilk yolculuğuma ve onların anlayışını
paylaşan seçilmiş ölümlülerin arasına katılmayı
dört gözle bakıyorum.
Çok az insanın paylaşabildiği bir bilgi
ve entelektüel macera bana armağan edildi.
Wilmarth? İçerde misin?
Benim, Ward. Aç kapıyı.
Ve şimdi izin verirseniz, toplantımıza yarına kadar ara verebiliriz.
Bağlantım kesilince çok canlı ve inanılmaz rüyalarla dolu bir uykuya dalıyorum.
Çok tadına varmaya başladım.
Eğer mümkünse...
İyi geceler.